Arotron nakrapiany

Rząd: Tetraodontiformes (rozdymkokształtne)

Rodzina: Tetraodontidae (rozdymkowate)

Arothron meleagris

Gatunek ten jest szeroko rozpowszechniony w tropikalnych regionach Indo- Pacyfiku od Afryki Wschodniej na wschód do Meksyku i Ekwadoru, na północ do Wysp Ryukyu i Wysp Ogasawara na południe do Lord Howe i wysp Wielkanocnych. Nie ma go w regionie wschodnioindyjskim, z wyjątkiem Wyspy Bożego Narodzenia. Najczęściej spotyka się go wokół wysp oceanicznych. Jest on ściśle związany z rafami koralowymi, gdzie występuje w dużej liczebności. Mniej powszechny jest na rafach skalistych Wschodniego Pacyfiku. Występuje na głębokościach od 1 do 73 m, jednak zazwyczaj   spotkać go można na głębokości od 3 do  24 m.

Osobnik dojrzały może osiągnąć maksymalną długość wynoszącą 50 cm i preferuje samotny tryb życia. Gatunek ten ma silny, bezpośredni wpływ na zbiorowiska koralowców. Ze względu na swoje predyspozycje żywieniowe może ograniczać rozmieszczenie i liczebność koralowców drapieżnych. Żywi się on głównie wierzchołkami koralowców oraz w mniejszym stopniu glonami, mszywiołami, otwornicami, osłonicami, gąbkami, mięczakami oraz detrytusem (martwe cząstki organiczne). W żerowaniu pomagają mu masywne 4 zęby przypominające dziób.

Podobnie jak u innych przedstawicieli rozdymkowatych jego ciało jest owalne, niemal okrągłe w przekroju, zaś łuski przekształcone są w małe kolce przypominające gruby papier ścierny. Gatunek ten wykazuje zmienne zabarwienie, występując w postaci czarnej i żółtej. Odmiana ciemna jest cała nakrapiana białymi plamkami, natomiast odmiana żółta ma niemalże jednolicie żółte ubarwienie z pojedynczymi  czarnymi plamkami rozrzuconymi po całym ciele. Jest to gatunek rozdzielnopłciowy, jajorodny. Ryba ta opracowała strategię obrony przed drapieżnikami. Po pierwsze w przypadku zagrożenia napełnia swoje ciało wodą zwiększając znacznie jego objętość, dodatkowo uwidocznione są wówczas malutkie kolce pokrywające jej ciało. Zwiększenie rozmiaru ciała ma zniechęcić drapieżnika do ataku. Dodatkowo wytwarza ona neurotoksyny, tetrodotoksynę oraz saksytoksynę. Odmiana czarna jest bardziej toksyczna, przy czym najwyższe stężenie toksyn znajduje się w wątrobie, podczas gdy odmiana żółta jest mniej toksyczna i gromadzi toksyny w błonie śluzowej. Stopień toksyczności zależy również od obszaru geograficznego i pory roku. Ze względu na swoją toksyczność nie jest poławiana w celach konsumpcyjnych, jednak ma zastosowanie jako ozdobna ryba akwariowa. Może uzyskiwać wysokie ceny wynoszące nawet 200 USD za jednego osobnika, przy czym osobniki z odmiany żółtej są bardziej cenne i mogą kosztować nawet 500 USD.

W jaki sposób pływają rozdymki?

Ze względu na kształt swojego ciała, ryba ta nie może poruszać się z duża prędkością, również ruch ogona jest utrudniony. W przypadku poruszania się z małą prędkością ryba zmienia o około 10° kąt swojego ciała z głową wyżej i porusza płetwami grzbietowymi, odbytowymi oraz piersiowymi. Płetwa ogonowa nie wykonuje żadnych ruchów wpływających na prędkość zwierzęcia, jedynie pełni rolę steru. Kształt ciała jest podobny do kształtu w czasie spoczynku. W przypadku, gdy zwierzę zaczyna poruszać się szybciej, przednia część brzuszna spłaszcza się, pysk otwarty jest na tyle szeroko, że widać zęby ryby i do ruchu włączona zostaje płetwa ogonowa.